Jak zatroszczyć się o siebie – 4 podpowiedzi, część IV

„Trzy rzeczy są w życiu ważne, po pierwsze życzliwość, po drugie życzliwość i po trzecie życzliwość.”

Tak twierdził Henry James. A ja jeszcze to poszerzam – życzliwością musisz objąć także siebie. Stąd czwarta część z serii: jak zatroszczyć się o siebie, czyli jak okazać sobie życzliwość.

Ostatnio stanęło na punkcie ósmym więc dziś zaczynamy od dziewiątki.

9. Nie myśl o autoempatii zero-jedynkowo

Autoempatia to nie jest coś, co albo masz, albo nie. Troski o siebie człowiek się uczy jak umiejętności pisania czy jeżdżenia rowerem. A podstawa to powtórki i nie zrażanie się błędami.

Z tego właśnie powodu troska o siebie wcale nie wygląda jak wrodzona umiejętność, a raczej przypomina dużo drobniutkich decyzji, które podejmujesz wielokrotnie każdego dnia.

Bo dosłownie w każdej chwili możesz zdecydować, czy:

  • zjesz coś zdrowego i lekkiego, czy nie,
  • wypijesz kawę, przez którą ręce Ci się trzęsą, czy nie,
  • przejdziesz się na spacer, czy nie,
  • dokończysz swój plan działania, czy nie,
  • głośno wypowiesz swoją opinię, czy nie,
  • pójdziesz wcześniej spać, czy nie.

Okazje do tego, żeby ćwiczyć troskę o siebie pojawiają się bez przerwy, dosłownie każdego dnia. Nie musisz oczywiście wykorzystać w 100% każdej z nich. A kiedy zdecydujesz się którąś z nich wykorzystać, nie musi Ci się udać za każdym razem. Warto jednak mieć świadomość, że nadarzają się tak często, i są w zasięgu ręki.

Bo troska o siebie to umiejętność, i jak każdą inną – tę też trzeba ćwiczyć. Jasne, że początki bywają trudne, ale na szczęście z każdą powtórką idzie coraz lepiej.

10. Solidnie popracuj nad wyciszaniem samokrytyki

  • Kiedy nie masz sił ani motywacji, samokrytyka Ci ich nie doda.

  • Kiedy jesteś zagubiony i nie wiesz co dalej począć, samokrytyka nie wskaże Ci drogi.

  • Kiedy masz kiepski dzień i nic Ci nie idzie – samokrytyka Cię nie pocieszy.

  • Kiedy potrzebujesz ciepła i wsparcia – samokrytyka nie stanie u Twojego boku.

  • Kiedy potkniesz się i upadniesz – samokrytyka nie pomoże Ci się podnieść.

Bo samokrytyka to nie jest przyjaciel. To wróg, którego dobrze znasz i z którym widujesz się regularnie od wielu lat – i tylko dlatego nie wydaje się taki straszny. A jednak odbiera Ci siły, umniejsza Twoją pewność siebie, każde porównywać się do innych i wątpić w siebie, nie pozwala cieszyć się z sukcesów, nakazuje perfekcję, w trudnych momentach okrada z resztek sił i wymaga bóg wie czego. Nie daje wsparcia, ciepła, nie uspokaja, nie pomaga zagoić ran.

Dlatego – jeśli chcesz zatroszczyć się o siebie – zacznij od wyciszania, podważania i detronizacji tego krytycznego głosu z wewnątrz. Ok, wiem że to niełatwe zadanie. (Oj wiem.) Jednak w takich chwilach ostatnie, czego potrzebujesz, to krytyki od samego siebie.

11. Zatrudnij na stałe wewnętrznego obrońcę

Z wewnętrznym krytykiem nie ma problemu, nie trzeba go szukać, ani zatrudniać – on zjawia się sam. I z niesmacznie dużym entuzjazmem przystępuje do swoich obowiązków. Krytykuje wszystko, nawet sukces i przepiękny dzień. To nie stanowi dla niego problemu.

Właśnie dlatego w ramach troski i życzliwości wobec siebie – oprócz wyciszania samokrytyki, dodatkowo porozglądaj się w swoim umyśle i sercu za swoim wewnętrznym adwokatem.

Czyli za takim głosem, który by Cię bronił, zawsze trzymał Twojej strony, odpierał ataki krytyka, ochraniał Twoje poczucie własnej wartości, i wstawiał się za Tobą.

A niby dlaczego masz przejść przez życie słuchając tylko jednej strony tej całej historii? Choćby dla przyzwoitości warto wysłuchać też i tej drugiej.

Kiedy usłyszysz krytyczny głos, pomyśl, co w podobnej sytuacji powiedziałby Twój wewnętrzny adwokat? Co by Ci doradził? Jak by porozmawiał z krytykiem? Jak wyglądałaby cała sytuacja z jego punktu widzenia?

Nie wiesz jak? Zacznij od przeczytania tych tekstów (lub choćby jednego):

12. Rozpieszczaj się, choć trochę

Zacznij siebie rozpieszczać. I tu ważne rozróżnienie: nagrody dostajesz za wysiłek; rozpieszczasz siebie bez żadnego powodu.

Ot tak, spontanicznie, od czasu do czasu, nieregularnie i fikuśnie. Okraszaj swój dzień, tydzień, miesiąc i rok niespodziankami, pozytywnymi planami, lub całkowicie niespodziewanymi drobiazgami.

Po co? A no po to, żeby poprawić sobie humor, upozytywnić dzień, dodać sobie sił i powodów do uśmiechu. Pozytywne emocje, jakie wskrzeszasz sam w sobie, poprawią Twoją produktywności, otworzą oczy na nowe możliwości i strategie radzenia sobie z problemami oraz ze stresem.

Jak? A to już wolna wola, wszystko zależy od Ciebie i od tego, czym w Twoim świecie jest rozpieszczanie: kawiarnia, film, książka, spacer, spotkanie, rower, zwierzak, muzyka, krzyżówka, majsterkowanie, kąpiel, drzemka, sudoku, szydełko? Wybieraj i przebieraj.

Napisz w komentarzu, który z tych 4 punktów przyda Ci się najbardziej na Twoim obecnym etapie troski o siebie?

A jeśli chcesz przejrzeć pozostałe trzy części tego mini-cyklu (świetny pomysł!) to proszę Cię bardzo, oto i one:

  1. Jak zatroszczyć się o siebie – 2 podpowiedzi, cz. I

  2. Jak zatroszczyć się o siebie – 3 podpowiedzi, część II

  3. Jak zatroszczyć się o siebie – 3 podpowiedzi, część III

0 komentarzy:

Dodaj komentarz

Chcesz się przyłączyć do dyskusji?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.